Edukacja — Studenci — Rory Goss
Studiuje studia biznesowe
Uniwersytet Ulster, Belfast, klasa 2029
Nie chodzi o to, co straciłem, ale o to, co znalazłem: odporność, cierpliwość i zrozumienie kluczowej roli, jaką technologia może odegrać w dostępności.
Pewnego zimowego dnia w styczniu 2024 r. 16-letni Rory Goss przeżył coś wstrząsającego podczas zajęć budowlanych w szkole średniej Abbey Christian Brothers w Newry w Irlandii Północnej. Nie widział już tablicy znajdującej się z przodu sali.
Jako uczeń 11. klasy, Rory był w trakcie przygotowań do matury i miał właśnie rozpocząć starania o przyjęcie na uniwersytet. Pasjonat golfa i samochodów, chcący rozpocząć naukę jazdy, nie miał pojęcia, co dzieje się z jego wzrokiem.
W ciągu kilku tygodni zdiagnozowano u niego dziedziczną neuropatię wzrokową Lebera – rzadką chorobę genetyczną, która uszkadza nerw wzrokowy i może prowadzić do nagłej, ciężkiej utraty wzroku. W ciągu następnych sześciu miesięcy jego wzrok pogorszył się o 95%, co oznacza, że w chwili rozpoczęcia egzaminów w 12. klasie był prawnie niewidomy.
Kiedy dzieje się coś takiego, możesz albo użalić się nad sobą, albo powiedzieć: „Zamierzam to rozwiązać, bo musi być jakiś sposób”.
Podczas pobytu w szpitalu Rory zaczął odkrywać funkcje ułatwień dostępu wbudowane w jego iPhone’a. Korzystając z funkcji Zoom i Większy tekst, aby ułatwić oglądanie treści, oraz funkcji VoiceOver do słuchania jej czytania na głos, odkrył, w jaki sposób technologia może być odpowiedzią na jego przyszłość. „Dla większości ludzi byłaby to naprawdę mała rzecz. Ale dla mnie była to ogromna rzecz” – mówi. „Myślałam, że jeśli wymyślę, jak korzystać z telefonu, wszystko inne się ułoży”.
Po powrocie do domu godzinami zapoznawał się z funkcjami ułatwień dostępu wbudowanymi na swoim komputerze Mac. Do powiększania ekranu i czytania tekstu podczas pisania korzystał z funkcji Zoom i Follow Focus. Kopia na wyświetlaczu Apple Studio Display o wysokiej rozdzielczości pozostała wyraźna po powiększeniu. Zwiększył rozmiar tekstu w aplikacjach i odkrył, że może skanować dokumenty bezpośrednio ze swojego iPhone’a na Maca za pomocą Continuity Camera.
W szkole te cechy umożliwiły mu dalszą naukę i ciągłe doskonalenie się. Ponieważ funkcje są spójne we wszystkich produktach Apple, musiał nauczyć się z nich korzystać tylko raz. Używał iPhone’a do przechwytywania informacji z tablicy lub notatek kolegi z klasy, które synchronizowały się z jego komputerem Mac za pośrednictwem iCloud. Dzięki tym narzędziom mógł pozostać w klasie i kontynuować naukę wraz z rówieśnikami.
Dostępność w Apple to punkt wyjścia, a nie refleksja.
Jego nauczycielka Phyllis McQuillan potwierdza siłę dostępności. „Naprawdę nie sądzę, że gdyby nie miał urządzeń Apple, nie byłby w stanie ukończyć egzaminu na poziomie A. Był w stanie ponownie przejąć odpowiedzialność za swoją naukę”.
Dla Rory pewność siebie i więź, którą otworzyły, znaczyły wszystko. “Technologia była moim pomostem do niezależności. Pozwoliła mi powiedzieć: «Zrobiłem to, to wszystko, co zrobiłem»”.
W następnym roku Rory uzyskał trzy oceny A*, najwyższy możliwy wynik i średnią ponad 90%, plasując się wśród najlepszych w swojej szkole. Dziś studiuje biznes na Ulster University w Belfaście, budując przyszłość, która kiedyś wydawała się niepewna. Nadal korzysta z MacBooka, który pomaga mu w nauce indywidualnej i pracy grupowej. Czerpiąc ze swojej odporności i pomysłowości, udowodnił, że przy użyciu odpowiednich narzędzi potencjał nie znika – lecz się dostosowuje.
