Ik heb twee Claude Code-functies gebouwd een week voordat Anthropic ze uitbracht

Ik ben niet het type dat opschept, maar ik moet hierover opscheppen.

Ik denk dat het niet echt opscheppen is. Het lijkt meer op validatie.

Hoe dan ook.

Ik ben eigenlijk om meerdere redenen verliefd op Claude Code, al maanden. Dat weet je inmiddels. Ik heb er een heel open source-project omheen gebouwd en mijn hele AI-ecosysteem er bovenop gebouwd.

En nu is dit twee keer gebeurd:

Twee keer heb ik een compleet, volledig systeem in Kai (mijn persoonlijke AI-infrastructuur) ingebouwd, en minder dan een week later bracht Anthropic dezelfde functionaliteit feitelijk in Claude Code zelf uit.

De twee kenmerken

---

Functie 1: Universele op bestanden gebaseerde context (UFC)

Voordat Claude Code bestond, was ik al bezig met het bouwen van wat ik de Universele, op bestanden gebaseerde context systeem. Eigenlijk gewoon het bestandssysteem gebruiken om de AI-context en -geschiedenis te beheren.

Het probleem

Elk AI-gesprek was kortstondig. Context verdween tussen sessies. Ik voerde keer op keer dezelfde gesprekken omdat de AI geen herinnering had aan wat we samen hadden opgebouwd.

Wat ik heb gebouwd

Universele op bestandssysteem gebaseerde context. Het bestond uit drie delen:

1. ~/.claude/context/ – De hersenen. Systeemprompt, gebruikersvoorkeuren, actieve projectstatus
2. ~/.claude/prompts/ – Taakspecifieke aanwijzingen die worden geladen op basis van wat ik doe
3. ~/.claude/history/ – Automatische registratie van sessies, lessen, onderzoek en beslissingen

Hooks injecteerden automatisch de juiste context bij het begin van de sessie en legden de goede dingen vast aan het einde van de sessie.

Wat Anthropic later werd uitgebracht

Op 16 oktober 2025 bracht Anthropic Agent Skills uit: een compleet systeem om Claude uit te breiden met modulaire capaciteitspakketten. Maar het was niet alleen “hier is een mappenstructuur.” Ze bouwden een verfijnde architectuur:

Progressieve openbaarmaking (3 niveaus):

• Niveau 1 – Metagegevens: De naam en beschrijving van de vaardigheid zijn vooraf geladen in de systeemprompt, zodat Claude weet wat er beschikbaar is zonder alles te laden
• Niveau 2 – Kerninstructies: De volledige SKILL.md het bestand wordt alleen geladen als Claude bepaalt dat de vaardigheid van toepassing is op de huidige taak
• Niveau 3+ – Geneste bronnen: Extra bestanden worden alleen dynamisch geladen als dat nodig is, waardoor de context feitelijk onbegrensd is

Dynamisch laden: In plaats van alle vaardigheidsinhoud vooraf te laden, gebruikt Claude bestandssysteemtools om specifieke bestanden op naam op te vragen. Dit is precies het ‘just-in-time context’-patroon dat ik met hooks had opgebouwd: laad context wanneer relevant, niet allemaal tegelijk.

Integratie van code-uitvoering: Vaardigheden kunnen scripts (Python, Bash) bundelen die Claude als tools uitvoert. Hun technische blog beschrijft dit als het bieden van “deterministische betrouwbaarheid die alleen code kan bieden” voor bewerkingen die beter geschikt zijn voor code dan voor het genereren van tokens.

De parallellen met wat ik heb gebouwd:

• Mijn ~/.claude/prompts/ taakspecifieke belasting → Hun progressieve openbaarmaking
• Mijn hooks injecteren context bij het starten van de sessie → Hun dynamische laadsysteem
• Mijn ~/.claude/context/ directory → Hun SKILL.md architectuur

Ik heb al die tijd besteed aan het bouwen van iets waarvan ik dacht dat het nuttig zou zijn. Ongeveer een week later bleek dat ze aan hetzelfde hadden gewerkt en er een betere, meer native versie van hadden uitgebracht. Maakte mij zo blij.

---

Functie 2: Dynamisch laden van vaardigheden

Nog maar een paar dagen geleden bracht Anthropic een blog uit met de titel Advanced Tool Use.

Ik had zojuist bouwde iets soortgelijks en haalde het uit productie omdat ik dacht dat het overdreven was.

Wat ik heb gebouwd

Ik heb een gebouwd aanhoudend staatsbeheersysteem die een statusbestand bijhield dat na elke actie werd bijgewerkt. De architectuur werkte als volgt:

1. Staatsbestand: Een speciaal bestand hield de huidige sessiecontext bij: waar we aan werkten, wat het doel was, wat er was bereikt
2. Haiku-samenvatting: Na elke actie vatte Haiku (snel en goedkoop) snel de sessiestatus samen, zodat het systeem altijd een gecomprimeerd begrip had van “wat zijn we nu aan het doen”
3. Gebruikersprompt verzendhook: Bij elk gebruikersbericht controleerde de hook het statusbestand om de huidige context te begrijpen, zodat ik ‘push this’ kon zeggen en de hook precies wist wat ‘dit’ betekende
4. Geen volledige sessie Leest: Omdat Haiku de samenvatting bijhield, hoefde het systeem nooit de hele gespreksgeschiedenis opnieuw te lezen om de context te begrijpen

Het hele punt was om Claude op de hoogte te houden van waar we precies mee bezig waren. Later in een Claude Code-sessie, vooral na meerdere verdichtingen, kan zelfs Claude het plot verliezen. Dit systeem is ontworpen als een extern geheugen dat nooit het doel van de taak vergat.

Uiteindelijk heb ik hem maar een paar dagen gebruikt en daarna verwisseld omdat ik dacht dat het een buitensporige steiger was – te zwaar voor het nut. Ik dacht dat een beter model of een betere inheemse steiger uiteindelijk het probleem zou oplossen zonder al die machines.

Wat antropisch gepubliceerd

Vervolgens publiceerden ze deze technische blog over Advanced Tool Use. Het belangrijkste patroon dat ze beschrijven is het Gereedschap zoekhulpmiddel– een metatool waarmee Claude mogelijkheden op aanvraag kan ontdekken in plaats van alles vooraf te laden.

De specifieke techniek: Gereedschappen zijn gemarkeerd met defer_loading: true om ze on-demand vindbaar te maken. Claude ziet in eerste instantie alleen de Tool Search Tool zelf, plus een paar tools met hoge prioriteit. Al het andere wordt alleen geladen als dat nodig is.

Ik heb mijn upgradevaardigheid vergeleken met deze blog en er stond: “Hé, je zou dit patroon moeten implementeren.” Dat heb ik dus gedaan: ik heb bij het opstarten extreem verkorte versies van vaardigheden gemaakt die de context behouden, en vervolgens de volledige inhoud van de vaardigheden alleen dynamisch laden als Claude vaststelt dat deze relevant is. Je kunt de architectuur in het bovenstaande diagram zien.

De resultaten van hun tests:

“In plaats van alle gereedschapsdefinities vooraf te laden, ontdekt de Tool Search Tool gereedschappen op aanvraag. Claude ziet alleen de gereedschappen die hij daadwerkelijk nodig heeft voor de huidige taak.”

En de symbolische besparingen?

“Dit vertegenwoordigt een 85% reductie in tokengebruik terwijl u toegang behoudt tot uw volledige gereedschapsbibliotheek.”

Ze ontdekten ook dat de nauwkeurigheid van Opus 4.5 met dit patroon verbeterde van 79,5% naar 88,1%. Minder tokens betekende minder verwarring en niet minder mogelijkheden.

---

Wat dit allemaal betekent

Dus eigenlijk had ik in beide gevallen een idee waarvan ik dacht dat het super nuttig zou zijn voor Claude Code, en ik implementeerde het. Een paar dagen later – of in het geval van UFC ongeveer een week later – blijkt dat het Claude Code-team dit de hele tijd aan het bouwen was en dat ze een betere versie uitbrengen.

Aan de ene kant denk je: “Oh, ze hebben het beter gemaakt.” Maar aan de andere kant ben ik heel blij dat het bevestigt dat ik correct over dit hele contextspel nadenk.

Ik heb het hier al sinds 2023 over. Het steigeren van een systeem zal ongelooflijk belangrijk zijn. Ik schreef een hele post over de vier componenten van een goed AI-systeem, waarin ik vertelde dat de context zo cruciaal is.

Ik heb het gevoel dat Anthropic dit meer begrijpt dan wie dan ook, en vooral het Claude Code-team.

Dit alles om echt te zeggen dat ik gewoon trots op mezelf ben vanwege het feit dat ik op dezelfde manier lijk te denken als het Claude Code-team, en op mijn eigen beperkte manier misschien zelfs een stap voor ben.

Sorry voor de zelffelicitaties, maar ik ben hier echt heel enthousiast over.

Tot ziens in de volgende.