Otwarte oprogramowanie i odpowiedzialność · Felix Geisendörfer

Otwarte oprogramowanie i odpowiedzialność · Felix Geisendörfer


Otwarte oprogramowanie i odpowiedzialność · Felix Geisendörfer

Opublikowany:

Dzisiaj przeczytałem komentarz na Githubie na temat ważnej funkcji, której brakuje w jednej z moich bibliotek open source. Nie będę do tego linkował, ale w skrócie brzmiało: „Jeśli zależy Ci na Twojej bibliotece i społeczności, musisz wdrożyć tę funkcję”. To nie były jego dokładne słowa, ale autor komentarza wyraźnie domagał się większej bezpłatnej uwagi dla swojego problemu w oparciu o moją odpowiedzialność wobec społeczności.

I nie jest sam. Kilka osób biorących udział w dyskusji zgodziło się z nim i istnieje wiele publicznych przykładów osób, które posunęły się nawet do sugerowania, że ​​autorzy oprogramowania open source ponoszą odpowiedzialność rodzicielską za swoje projekty.

Tom Dale zasugerował, że nie powinieneś „wypuszczać więcej, niż jesteś w stanie realistycznie utrzymać”. I że „potrzeba dojrzałości, aby zdać sobie sprawę, że otwarte oprogramowanie to odpowiedzialność”.

Nie zgadzam się.

Otwarte oprogramowanie nie jest idealne. I byłoby lepiej, gdybyśmy to zaakceptowali.

Nie zrozum mnie źle. Byłem po obu stronach tej tabeli, doświadczając krytycznych problemów z oprogramowaniem typu open source, których nie mogłem rozwiązać samodzielnie i nie otrzymałem żadnego wsparcia. To jest do bani.

Ale czyja to wina? Właściwie potrafimy obiektywnie odpowiedzieć na to pytanie. Używając cudzego oprogramowania muszę przestrzegać prawa, a dokładniej prawa autorskiego. Muszę więc sprawdzić plik licencyjny i zastosować się do niego. Co zwykle oznacza, że ​​natrafię na coś takiego:

OPROGRAMOWANIE JEST DOSTARCZANE „TAKIE, JAKIE JEST”, BEZ JAKICHKOLWIEK GWARANCJI, WYRAŹNYCH LUB DOROZUMIANYCH, W TYM M.in. GWARANCJI WARTOŚCI HANDLOWEJ, PRZYDATNOŚCI DO OKREŚLONEGO CELU I NIENARUSZANIA PRAW. W ŻADNYM WYPADKU AUTORZY ANI POSIADACZE PRAW AUTORSKICH NIE PONOSZĄ ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA JAKIEKOLWIEK ROSZCZENIA, SZKODY LUB INNE ODPOWIEDZIALNOŚĆ WYNIKAJĄCĄ Z OPROGRAMOWANIA, WYNIKAJĄCĄ Z OPROGRAMOWANIA LUB W ZWIĄZKU Z OPROGRAMOWANIEM LUB INNYMI TRANSAKCJAMI.

To jest brzydka strona open source. Za zdecydowaną większość projektów nikt nie jest odpowiedzialny.

I niestety samo wymaganie od autorów open source, aby stali się bardziej odpowiedzialni, nie działa zbyt dobrze. To znaczy, że możesz spróbować, ale mam nadzieję, że mogę dać ci radę, która przyniesie lepsze rezultaty.

Moim zdaniem kluczem do skutecznego wykorzystania projektów open source jest bycie odpowiedzialnym konsumentem. Mam tu na myśli nabycie umiejętności szacowania „całkowitych kosztów posiadania”, jakie powstają w wyniku polegania na czyimś projekcie open source. Chodzi o to, że „nie możesz konsumować więcej, niż możesz sobie pozwolić”.

Istnieje wiele podejść do tego, ale oto kilka pytań, które pomagają mi w tym procesie:

  • Ile innych osób korzysta z tego oprogramowania? Czy to na nich działa?
  • Jaki jest najgorszy scenariusz, jeśli to oprogramowanie zawiedzie?
  • Czy mam możliwość debugowania i naprawiania takich problemów?
  • Co mówi licencja?
  • Jaka jest jakość kodu?
  • Czy dostępna jest dobra dokumentacja?
  • Czy istnieją testy automatyczne?
  • Czy projekt jest prowadzony przez społeczność, czy przez jednego autora?
  • Jak autor oprogramowania radzi sobie ze zgłoszeniami błędów?
  • Jak wygląda mój profil na Githubie? Czy będę traktowany poważnie?
  • Czy autor przyjmuje wkłady?
  • Czy autor jest dostępny w celu konsultacji/wsparcia?
  • Kto jest jego pracodawcą, jak zarabia?
  • Jaka jest jego motywacja do napisania tego oprogramowania?
  • Czy mogę zapłacić komuś innemu za rozwiązanie problemów z tym oprogramowaniem?
  • Czy mam dość pieniędzy, żeby komuś zapłacić?
  • Czy mogę łatwo używać zmodyfikowanej wersji tego oprogramowania w środowisku produkcyjnym?
  • Czy opłacalne jest rozwidlenie tego oprogramowania, jeśli autor nie współpracuje?
  • Jakich funkcji właściwie potrzebuję?
  • Ile będzie kosztować wdrożenie od podstaw potrzebnych mi funkcji?

I choć nie jest to przyjemne, to takie podejście uświadomiło mi, że w niektórych przypadkach po prostu nie było mnie stać na określone oprogramowanie, mimo że oferowano mi je bezpłatnie.

Oczywiście proces ten jest problematyczny i musi istnieć lepszy sposób. Musimy znaleźć lepsze zachęty dla autorów oprogramowania open source, aby wzięli na siebie większą odpowiedzialność, jednocześnie nadal ciesząc się korzyściami płynącymi z niskich kosztów krańcowych.

Na szczęście mam na to kilka pomysłów i w przyszłości wyjaśnię, w jaki sposób wykorzystujemy je w naszym następnym produkcie i jak zarabiać pieniądze na otwartym kodzie źródłowym jako mała firma typu bootstrap.

Jednak bycie odpowiedzialnym konsumentem będzie nadal się opłacać, więc rozważ to.

— Feliks Geisendörfer


Subskrybuj tego bloga poprzez RSS lub e-mail lub otrzymuj ode mnie drobne aktualizacje poprzez Świergot.





Source link

Postagens Similares

  • AIE Singapore: la nazione agentica

    Lascia una reazione se ti è piaciuto questo post! 🧡 Caricamento commenti… Carica ora Menzioni web Caricamento… Iscriviti alla newsletter Unisciti a più di 10.000 iscritti per ricevere aggiornamenti occasionali su nuovi post e progetti. E-mail per la newsletter Iscriviti Scrivo anche una newsletter AI e una newsletter DevRel/DevTools. Ultimi post 2026-07-09 🎧David Ondrej AI…

  • Åk 3 på Småbruket

    📅 1 december 2025 | ⏱️ ~3 minuters läsning Vi har bott på vårt småbruk i Wales i tre år nu. Så här har det gått i år. Jag är lite sen med min uppdatering i år eftersom jag har haft lite saker på gång hemma. Det här har av misstag blivit en årlig tradition…

  • 评论:这就是它听起来的样子(罗杰斯和奥加斯)

    在 这就是它听起来的样子:你喜欢的音乐告诉你什么苏珊·罗杰斯(Susan Rogers)(与合著者奥吉·奥加斯(Ogi Ogas))为爱上歌曲的体验提供了一个科学的框架。本书的核心是听众档案,这是一个对我们的音乐“最佳听点”进行分类的系统框架。罗杰斯将聆听体验分为七个主要维度: “什么”: 旋律、歌词、节奏和音色。 “如何”: 真实性、新颖性和现实性。 虽然罗杰斯作为认知神经科学家的背景很突出,但她平衡了这一点与她在普林斯期间为普林斯进行时间工程的各种“幕后”轶事。 紫雨 时代以及她与 Geggy Tah 和 Barenaked Ladies 的合作。这些片段为临床方法提供了必要的人类脉搏。 有趣的方面之一是罗杰斯对新颖性和我们对音乐风险的兴趣的讨论。这是一条新颖性-流行度曲线:最简单、最熟悉的音乐在左边;右边是突破界限、复杂的音乐;纵轴为销量/受欢迎程度。这条曲线在不断发展,今天可能被认为很复杂的东西在未来很容易变得更加熟悉。 尽管它的形状代代相传,但随着不同的音乐创新变得司空见惯,曲线本身沿着新颖的轴稳定地向右滑动。曲线的顶峰——以及最流行的音乐风格——保留了熟悉和新颖元素的平衡,但随着观众习惯了音乐的进步,这些元素听起来会发生变化。 来源: 这就是它听起来的样子:你喜欢的音乐告诉你什么 通过苏珊·罗杰斯 我忍不住将其与雷蒙德·威廉姆斯的文化进化理论进行了比较: 主导的: 定义当前“主流”的音乐。 剩余: 过去的声音仍然塑造着我们的现在。 紧急情况: 突破界限的新“新颖”表达方式。 罗杰斯认为,我们的“唱片制作人大脑”正在不断扫描这些元素。然而,品味很少是静态的。您可能会发现您的个人资料会随着年龄的增长或根据您的社交环境而变化。这种流动性表明,听众档案并不是固定的 DNA 序列,而是随着我们的生命阶段而演变的活文件。 我们为自己构建的身份反映在我们收集和喜欢的东西中,以至于当我们揭示我们吃的食物、我们喜欢的爱好或我们喜欢的音乐流派的巨大变化时,了解我们的人明白我们身份的一些重要的东西已经发生了变化。实证研究表明,我们的个人身份概念与我们的音乐选择有关。 来源: 这就是它听起来的样子:你喜欢的音乐告诉你什么 通过苏珊·罗杰斯 另一件引人注目的事情是罗杰斯的个人资料和罪恶感的快乐概念之间的紧张关系。当我们将罗杰斯的科学与唐纳德·温尼科特的真我和假我的概念结合起来时,“内疚的快乐”往往只是我们之间的冲突 真实的自我 (对旋律的原始情感反应)和 虚假的自我 (我们为了满足社会期望而呈现的角色)。罗杰斯对该框架的意图是提供剥离“虚假自我”所需的结构,并理解为什么特定的音色或节奏会引起我们的共鸣,无论其感知的“酷”如何。与 Chilly Gonzales 的《Enya: A Treatise on Unguilty Pleasures》以及如何把握个人品味一起思考这一点是很有趣的。 在录音室安静的时刻,我喜欢请唱片制作人说出一种罪恶感的快乐——一张你会不好意思承认自己喜欢的唱片。这样的坦白可以具有深刻的启示意义。我们珍视的唱片暗中反映了我们音乐自我的各个方面,而我们不想让别人知道这些方面。 来源: 这就是它听起来的样子:你喜欢的音乐告诉你什么 通过苏珊·罗杰斯 曾经有人告诉我“没有人喜欢你的音乐”。当然,尽管如此,但讽刺的是,当谈到听众档案时,这是事实,我们都是独一无二的,没有平均水平。作为神经线路、个人历史和情感关联的结合,我们与歌曲的关系是独一无二的。 如果米歇尔·法贝尔…

  • Більшість компаній ще й близько не готові до ШІ

    Більшість розчарувань людей через те, що штучний інтелект не може робити те, що вони хочуть, насправді полягає в тому, що вони не можуть описати те, що вони хочуть. Я консультував найбільші компанії світу, сотні стартапів і безліч компаній середнього розміру з Global 1000. Проблема номер один, яку я бачу, — це незрозуміле бачення та цілі,…

Deixe um comentário

O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *