द लॉस्ट जॉय ऑफ म्युझिक पायरसी: WhatCD, Oink आणि Spotify

विनामूल्य संगीताचे हे काळजीपूर्वक आयोजित केलेले संग्रहण जितके रोमांचक होते तितकेच, मी माझ्या मित्रांना लगेच सामील होण्यासाठी आमंत्रित करू शकणार नाही. बारकाईने संरक्षित आणि अत्यंत मागणी असलेली आमंत्रणे प्राप्त करण्यासाठी, मला स्वत: अनेक टॉरेन्ट अपलोड करून “पॉवर यूजर” ची स्थिती प्राप्त करण्यासाठी वापरकर्ता वर्गांच्या श्रेणीमध्ये चढणे आवश्यक आहे. सुरुवातीला हे अनावश्यकपणे उच्चभ्रू आणि निसर्गात गेटकेप्ट म्हणून आले असले तरी, खाजगी ट्रॅकर्सच्या सावलीच्या कॅबलमध्ये नियम कारणास्तव अस्तित्वात होते.

“जर (ट्रॅकर्स) सार्वजनिक असतील आणि त्यांना पोहोचणे सोपे असेल, याचा अर्थ कायद्याची अंमलबजावणी करणाऱ्यांसाठीही ते सोपे आहेत, त्यामुळे त्यांना फक्त टॉरंट डाउनलोड करायचे आहेत आणि ते कोणाशी कनेक्ट होत आहेत ते पहाणे आवश्यक आहे. त्याच्या आजूबाजूला काही भक्कम भिंती असलेली खाजगी साइट असणे म्हणजे तुम्ही अधिक सुरक्षित आहात,” असे एक माजी कर्मचारी सदस्य आणि नियंत्रक स्पष्ट करतात, ज्याने आमच्या Whatsapp द्वारे ‘सीडी’ ची विनंती केली होती. मुलाखत

“दुसरे कारण म्हणजे सार्वजनिक साइट्सवर कोणताही समुदाय नाही,” तो पुढे सांगतो. “कोणतीही खाती नाहीत, फक्त तुमच्या स्वतःच्या सदिच्छा व्यतिरिक्त कोणतीही प्रेरणा नाही, त्यामुळे एखादी गोष्ट डाउनलोड करणे आणि ते तुमच्या संगणकावर सीड करणे थांबवणे खूप सामान्य आहे. खाजगी ट्रॅकर एक खाते आणि फक्त एक खाते असण्याभोवती तयार केले जातात. ते डाउनलोड करण्यासाठी तुमच्या अपलोडच्या गुणोत्तराचा मागोवा घेण्याभोवती तयार केले जातात. या दोन गोष्टी मिळून तुमची सामग्री सीड करणे सुरू ठेवण्यासाठी आणि इतर लोकांच्या खाजगी ट्रॅक उपलब्ध करून देण्यासाठी खूप प्रोत्साहन देतात. सर्वसमावेशक आणि विश्वासार्ह. ”

मुलाखत उत्तीर्ण झाल्यानंतर आणि 2010 मध्ये सदस्य झाल्यानंतर, ब्रायन म्हणतो की वेबसाइटवर त्याची पहिली छाप आश्चर्यकारक होती. “ही साइट काय आहे हे मला खूप लवकर समजले – लोकांचा तिच्याबद्दल किती आदर होता आणि ती तयार करण्यासाठी आणि देखरेखीसाठी किती काम करावे लागले. समुदाय मंच आणि IRC वर खूप सक्रिय होता,” तो जोडतो. “आजपर्यंत, मी ज्ञान आणि आउटपुटचे इतके सक्रियपणे राखलेले नेटवर्क कधीही पाहिले नाही, ते खरोखरच मला शोषले गेले. प्रत्येक बँड किंवा अल्बममध्ये एक शब्द क्लाउड होता जो कनेक्ट केलेले कलाकार दर्शवितो, आणि मला खूप संगीत सापडले फक्त आसपास क्लिक करून आणि आशावादीपणे गोष्टी डाउनलोड करून. असे कोलाज देखील होते जे लोक त्यांच्या स्वत: च्या वैयक्तिक चवसाठी किंवा थीमनुसार बनवतात, जे सर्व श्रेणीतील आहेत. ते, ‘प्रत्येक अल्बम ज्याच्या मुखपृष्ठावर ट्रेन आहे.’”

पुढच्या वर्षी, ब्रायन स्वतः कर्मचारी सदस्य झाला. “ही ठिकाणे आता फक्त Reddit आणि Instagram टिप्पण्या असलेल्या जगात बुलेटिन बोर्ड शैलीतील मंचांच्या शेवटच्या वाचलेल्यांसारखी वाटली. अशा प्रकारच्या संप्रेषणात एक खरी जादू आहे. मला इंटरनेट समुदायात जे हवे होते ते बरेच होते. मी सुरुवातीला मुलाखत संघात सामील झालो. तिथून, त्यांनी शेवटी विचारले की मला अधिक संवेदनशीलता हाताळायची आहे का आणि टीममध्ये पुन्हा सामील व्हायचे आहे.”

मॉड टीमचा सदस्य या नात्याने—शॅडोव्ही कॅबलमधील छायादार कॅबल—ब्रायनच्या जबाबदाऱ्यांमध्ये प्रामुख्याने वापरकर्ता खात्यांच्या सभोवतालच्या नियमांची अंमलबजावणी करणे समाविष्ट होते, हे काम त्यांनी हायस्कूलच्या गृहपाठ असाइनमेंटमध्ये नसताना हाताळले.

यावेळेस, 2011 च्या सुमारास, What.CD हे मानवी इतिहासातील संगीताचे सर्वात मोठे संग्रहण बनले होते. त्यांच्या पूर्ववर्तीकडून कष्टाने मिळवलेले धडे घेत, ट्रॅकर चार-अक्षरी एजन्सीच्या रडारखाली राहिला होता. ऑपरेशनल सुरक्षा आणि संभाव्य कायदेशीर कारवाई कर्मचाऱ्यांसाठी नेहमीच सर्वात महत्त्वाची असते, ब्रायन म्हणतात की त्यांच्या कार्यकाळात जेडी सॅलिंगर इस्टेटमधून त्यांना सर्वात मोठा धोका होता.

What.CD वर, त्यांच्या सर्वात लोकप्रिय कार्यांपैकी एक विनंती प्रणाली होती, एक सदस्याच्या नेतृत्वाखालील बाउंटी इकॉनॉमी जी मौल्यवान अपलोड गुणोत्तर मिळविण्याच्या प्रोत्साहनाद्वारे चालविली जाते. जर एखाद्या वापरकर्त्याला वेबसाइटवर आधीपासून उपलब्ध नसलेली एखादी गोष्ट हवी असेल, तर ते त्यासाठी “विनंती” तयार करू शकतात, ज्यांना ते पूर्ण करण्यात सक्षम होते त्यांना त्यांच्या स्वत: च्या अपलोड क्रेडिट्सचा एक भाग देऊ शकतात. सामान्यतः, Amazon किंवा iTunes वर सुमारे $20 खर्च करून आणि फाइल अपलोड करून या विनंत्या भरल्या जाऊ शकतात. रिलीझच्या शेल्फ् ‘चे अव रुप अद्याप आलेले असताना, इतर वापरकर्त्यांनी बक्षीस मिळवले, रिलीझ तारखेपूर्वी बॅकरूममधून प्रत “उधार” घेण्यास इच्छुक असलेल्या कोणत्याही रेकॉर्ड स्टोअरच्या कर्मचाऱ्यासाठी मोठे बक्षीस तयार केले, परिणामी वेबसाइट वारंवार अल्बम ऑनलाइन लीक होण्याचे मूळ स्त्रोत बनते. वेबसाइटवरील सर्वात मोठी विनंती “द ओशन फुल ऑफ बॉलिंग बॉल्स” साठी होती, सॅलिंगरची एक अप्रकाशित लघुकथा जी फक्त प्रिन्स्टन लायब्ररीच्या बंद खोलीत अस्तित्वात होती, जिथे ती कर्मचाऱ्यांच्या कडक देखरेखीखाली वाचण्यासाठी भेटीद्वारे उपलब्ध होती.

ब्रायन हसला, “हे मुळात दीर्घकाळ चाललेल्या विनोदासारखे होते की ते कधीही भरून येणार नाही. “आणि मग कोणीतरी हे केले.” नोव्हेंबर 2013 मध्ये, What.CD वापरकर्त्याने विनंती भरण्यासाठी 1999 मध्ये कथितरित्या मुद्रित केलेल्या हस्तलिखिताच्या 25 प्रतींपैकी एकाचा मागोवा घेतला. अनपेक्षित लीकने जगभरातील मथळे बनवले आणि टॉरेंट फाइल पटकन खेचली गेली. “हे ज्ञात होते की सॅलिंगर इस्टेट अतिशय कायदेशीररित्या प्रेरित होती, खूप वादग्रस्त होती,” तो म्हणतो. “हे प्रत्यक्षात वेबसाइटवर कधीही येऊ दिले जाणार नाही, म्हणून हाताला भाग पाडले गेले.”

अवांछित लक्षाने कर्मचाऱ्यांमध्ये अलार्म वाढवला, तर ब्रायन म्हणतो की त्यातून काहीही आले नाही. “माझ्या माहितीनुसार, (कायद्याच्या अंमलबजावणीकडून कारवाई) अगदी शेवटपर्यंत कधीच घडली नाही आणि ती अगदी किरकोळ होती, परंतु आम्ही त्याबद्दल सतत विक्षिप्त होतो. आमच्या मनाच्या पाठीवर नेहमीच ही एक मोठी गोष्ट होती.”

2016 च्या नोव्हेंबरमध्ये, What.CD मध्ये लॉग इन करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या वापरकर्त्यांना मुख्यपृष्ठावर प्रदर्शित झालेल्या संदेशाने धक्का बसला, असे म्हटले होते की, अलीकडील काही घटनांमुळे What.CD बंद होत आहे. आम्ही आमच्या सध्याच्या फॉर्ममध्ये लवकर परत येण्याची शक्यता नाही. सर्व साइट आणि वापरकर्ता डेटा नष्ट केला गेला आहे. इतका लांब, आणि सर्व माशांसाठी धन्यवाद.

एका फ्रेंच सायबर क्राईम वेबसाइटनुसार, त्यादिवशी अधिकाऱ्यांनी What.CD चे अनेक सर्व्हर जप्त केले होते. ब्रायन सारख्या कर्मचाऱ्यांसह त्यांच्या 165,000+ नोंदणीकृत वापरकर्त्यांना अचानक बंद केल्याने आश्चर्य वाटले. साइट कधीही परत आली नाही आणि शोक करणाऱ्या युजरबेसवर आणखी कोणतेही तपशील कधीही सार्वजनिक केले गेले नाहीत. आजही एखाद्या अनामिक अनोळखी व्यक्तीसोबत What.CD हरवल्याबद्दल बोलताना जवळच्या मित्राच्या मृत्यूची आठवण काढल्यासारखं वाटतं.